.jpg)
Foto: Annemieke Streng |
Wat vooraf ging?
Het fysio- en ergotherapieteam van de afdeling in Nootdorp kampte met veel ziekteverzuim. Mensen namen werk van elkaar over, wilden niet klagen en boden uiteindelijk niet meer de kwaliteit die ze moesten bieden. Men nam geen tijd voor evaluatie van het eigen werk of het functioneren van het team. Er was geen intervisietijd of tijd voor studie. Daarnaast verliep de integratie tussen fysiotherapie en ergotherapie ook niet goed. Beide disciplines bleven langs elkaar heen werken. Ik begreep dat ik een probleem had en vond zelf geen ingang om verandering aan te brengen. |
| |
Wat waren je ambities?
“Een zelfsturend team, binnen de kaders door het management bepaald, dat kwaliteit biedt en voortdurend zichzelf bijstuurt en innovatief denkt. Een relaxed team, dat tijd vind voor studie en intervisie.” |
| |
Wat stond er in de weg?
De behandelaars namen geen tijd hun eigen werk en het functioneren van het team te evalueren en verbeterplannen in te zetten. Men stelde geen prioriteiten. Ik werd als manager alleen gevraagd om “brandjes te blussen”. Het doek viel toen een invaller, die jaren eerder op de afdeling had gewerkt, bij mij langskwam en zei “Het team doet nog precies dezelfde behandelingen als 10 jaar geleden toen ik hier werkte. Dit kan echt niet”. |
| |
Wat heb je bereikt?
Het verschil met vóór de coaching door de Best Year Yet-facilitator is gigantisch. Er wordt weer met plezier gewerkt. Als ik nu op de afdeling kom heb ik met mensen een leuk gesprek. De medewerkers hebben weer een visie. Als er iets is, overleggen ze nu eerst met elkaar en dan komt er iemand naar mij toe die het team vertegenwoordigt en met mij overlegt. Er is een heel andere manier van werken gekomen, meer een team dat gezamenlijk dingen oppakt. Kortom, het Best Year Yet-traject heeft heel veel opgeleverd en ik ben er erg tevreden over. |
|